Avqust 2, 2008 9:17 tarixində, sabirsarvan tərəfindən,
SİZİN ARANIZDA bölməsində yazılib
Şərhlər(0)
Baxış sayı:10
Böyüdüm üzümü tutdum şəhərə,
Doğma kənd - kəsəyin daşını atdım.
Çıxdı yollarıma baxışı nübar,
Ağlımı itirdim, işimi atdım.
Qismətim gəlmədi mənə sinidə,
Ağartdım səbrimlə qara günü də.
Axır ki, bu dünya yendi məni də,
Düşdüm iştahına, döşünə yatdım.
Əsəndə xəfifcə xəzan küləyi,
Saldı çək - çevirə zaman ürəyi.
Gördüm yeyəmmirəm yavan çörəyi,
Ona gözlərimin yaşını qatdım.
Ömür dedikləri yuxuydu sanki,
Göz yumub - açınca yox oldu çünki.
Yaşamaq olmadı, könül, mənimki,
Beş - altı şeirlə başımı qatdım.Doğma kənd - kəsəyin daşını atdım.
Çıxdı yollarıma baxışı nübar,
Ağlımı itirdim, işimi atdım.
Qismətim gəlmədi mənə sinidə,
Ağartdım səbrimlə qara günü də.
Axır ki, bu dünya yendi məni də,
Düşdüm iştahına, döşünə yatdım.
Əsəndə xəfifcə xəzan küləyi,
Saldı çək - çevirə zaman ürəyi.
Gördüm yeyəmmirəm yavan çörəyi,
Ona gözlərimin yaşını qatdım.
Ömür dedikləri yuxuydu sanki,
Göz yumub - açınca yox oldu çünki.
Yaşamaq olmadı, könül, mənimki,
